1. PE, PPR gibi boru malzemelerinin oksidasyon indüksiyon süresi (OIT) testi:
Oksidasyon İndüksiyon Süresi (OIT), Diferansiyel Taramalı Kalorimetre (DSC) ile ölçülür. Numune, önce azot atmosferinde belirli bir sıcaklığa kadar ısıtılır ve bu sıcaklıkta sabitlenir. Daha sonra atmosfer oksijene çevrilir. Belirli bir süre sonra malzeme oksitlenmeye başlar ve ısı açığa çıkar. Bu ısı salınımı sensör tarafından algılanır ve yazılım aracılığıyla analiz edilerek OIT süresi hesaplanır. OIT süresi, malzemenin oksidatif bozunmaya karşı direncini gösteren önemli bir parametredir. Özellikle yer altına döşenen plastik borular için bu parametre büyük önem taşır ve genellikle zorunlu bir test olarak uygulanır.
2. Reçine ve benzeri malzemelerde cam geçiş testi:
Amorf polimerlerde, polimerin soğutma yoluyla yüksek elastik halden cam haline geçişi veya ısıtma yoluyla cam halinden yüksek elastik hale geçişi "cam geçişi" olarak adlandırılır. Bu geçişin gerçekleştiği sıcaklığa ise "cam geçiş sıcaklığı" denir. Kristalin polimerlerde cam geçişi, yalnızca amorf kısımlarda meydana gelir ve bu da yine yüksek elastik hal ile cam hali arasındaki dönüşümü ifade eder. Bu nedenle cam geçişi, polimerlerde yaygın olarak gözlenen bir fiziksel olaydır. Ancak cam geçişi sadece polimerlerle sınırlı değildir; bazı küçük moleküllü bileşikler de cam geçişi gösterebilir.
3. Malzemelerin erime noktası ve entalpi testi (termal kararlılık testi):
Erime noktası, bir katı maddenin fiziksel hâl değiştirerek katıdan sıvı hâle geçtiği sıcaklıktır. Çok bileşenli karışımlarda birden fazla erime noktası gözlenebilir ve bu durumda analizde çoklu pikler (çoklu tepkiler) elde edilir.
Entalpi (ısı içeriği) testi, yalnızca erime ısısını belirlemekle kalmaz; aynı zamanda malzemenin kristallenme derecesinin (kristallik oranının) analizinde de kullanılır.
4. Yapıştırıcı gibi malzemelerin kürleşme ve bozunma sırasında ısı açığa çıkarma testi:
Bu test, düşük molekül ağırlıklı maddelerin yüksek molekül ağırlıklı polimerlere dönüşme sürecini inceler. Kürleşme sonrasında elde edilen numuneler genellikle daha yüksek mekanik dayanıklılığa sahip olur. Ayrıca, numunenin termal bozunması sırasında da egzotermik (ısı açığa çıkaran) bir etki gözlenebilir.
